We tellen de dagen af… maar zijn we al klaar?

Uiterlijk 17 september willen we weer op pad. Nog even en dan stappen we weer in ons huis op wielen en begint het volgende avontuur.

Nou ja… nog even.

Want voordat we daadwerkelijk de motor kunnen starten, hebben we nog behoorlijk wat op de agenda staan. 

In gedachten zijn we soms al onderweg. We zijn druk bezig met het plannen van onze route, zoeken mooie plekken uit en kijken waar we onderweg graag naartoe willen. Maar ondertussen gaat het gewone leven natuurlijk gewoon door.

En als ik naar onze agenda kijk, vraag ik me soms af hoe we alles nog in die laatste weken gaan proppen. 

Ik draai nog een paar diensten en natuurlijk staat er ook nog een gezellig moment met mijn crea-bea-groepje gepland.

Ron gaat samen met zijn zonen en kleindochters een ochtendje zwemmen. Ook mogen we nog oppassen op de kleinkinderen en staat er een familiedag op de planning.

En alsof dat allemaal nog niet genoeg is, gaan we ook nog een weekendje oppassen op de hond van mijn dochter.

Natuurlijk willen we ook nog tijd maken voor vrienden. Zo staat er een gezellige dag en avond gepland met vrienden die, net als wij, ook een beetje hetzelfde leven leiden. Altijd fijn om ervaringen uit te wisselen en gewoon gezellig bij te praten.

En ja… ik moet ook nog naar de kapper. Want je kunt natuurlijk niet aan zo'n grote reis beginnen zonder dat de haren weer een beetje netjes zitten. 

Maar er staan ook nog wat minder gezellige dingen op de agenda.

Volgende week wacht mij nog een wortelkanaalbehandeling bij de tandarts.

Niet bepaald iets waar je naar uitkijkt als je ondertussen liever bezig bent met routes, mooie plekken en de volgende bestemming. Maar ja, liever nu nog even goed geregeld dan ergens onderweg met kiespijn terechtkomen.

Ook de camper moet nog even naar de garage. Er wordt nog een ventilator geplaatst, zodat we straks hopelijk wat comfortabeler kunnen reizen als het weer warmer wordt.

En ondertussen gaat Ron nog verder met de loods. Daar moet nog een trap in gemaakt worden.

Dus terwijl we de dagen aftellen en steeds meer zin krijgen om te vertrekken, zijn we voorlopig nog volop bezig.

Met werken.

Met oppassen.

Met familie.

Met vrienden.

Met afspraken.

Met de loods.

Met de camper.

En natuurlijk met de laatste voorbereidingen voor onze reis.

Want die reis begint voor ons niet pas op het moment dat we de camper starten.

Die is eigenlijk al begonnen.

Aan de tafel, met plannen en routes.

In de agenda, waar we langzaam steeds meer afspraken kunnen afstrepen.

En vooral in ons hoofd.

Want daar zijn we soms al onderweg.

Nog even de tandarts.

Nog even naar de kapper.

Nog even werken.

Nog even oppassen.

Nog even de camper naar de garage.

Nog even de laatste dingen regelen.

En dan…

Dan komt dat moment waarop de agenda eindelijk wat leger wordt.

De camper klaar is.

De loods zover mogelijk af is.

We afscheid nemen van iedereen voor een tijdje.

En we alleen nog maar hoeven te doen waarvoor we dit leven zijn gaan leiden.

De motor starten en gaan.

Uiterlijk 17 september hopen we weer onderweg te zijn.

En tot die tijd?

Tellen we de dagen af maar genieten ook van het in Nederland zijn met onze familie en vrienden.