Contact houden als campernomade – ver weg, maar toch dichtbij

Toen we besloten om als campernomaden te gaan leven, vroegen mensen ons weleens: “Maar mis je je familie en vrienden dan niet?”

Natuurlijk missen we mensen. We wonen niet meer om de hoek en kunnen niet zomaar even op de koffie gaan. Maar tegenwoordig hoeft afstand gelukkig niet meer te betekenen dat je elkaar uit het oog verliest.

We hebben ontdekt dat contact houden vooral een kwestie is van er tijd en aandacht in steken. En daar zijn tegenwoordig gelukkig heel veel mogelijkheden voor.

Veel beeldbellen

Wij beeldbellen heel veel. Even een gezicht zien en niet alleen een stem horen, maakt toch een groot verschil.

Met oude buurtjes bijvoorbeeld. We hebben een soort crea-bea groepje en spreken om de week met elkaar af, dan zitten we gewoon allemaal tegelijk te handwerken terwijl we beeldbellen. Iedereen met zijn eigen haak- of breiwerkje, ondertussen gezellig kletsen en kijken waar de ander mee bezig is.

Het is natuurlijk niet precies hetzelfde als samen aan tafel zitten met een kop koffie, maar het komt toch verrassend dichtbij. En het leuke is: je hoeft niet eens in hetzelfde land te zijn om samen creatief bezig te zijn. En als we weer in Nederland zijn komen we weer gezellig bij elkaar.

Jarig? Dan zingen we gewoon mee!

Als er iemand jarig is, proberen we daar ook aandacht aan te geven. We zingen via beeldbellen voor de jarige en sturen regelmatig een kaartje.

Daarvoor gebruiken we bijvoorbeeld Greets. Je kunt een kaartje uitzoeken en dat vervolgens persoonlijk maken. Zo voelt het toch wat specialer dan alleen een kort berichtje via WhatsApp.

Juist die kleine dingen helpen om contact warm te houden. Even laten weten: we denken aan je, ook al zitten we misschien honderden of duizenden kilometers verderop.

Opa en oma op afstand

Met onze kleindochters beeldbellen we ook veel. Dat vinden we heel belangrijk.

We willen natuurlijk niet dat we, doordat we veel onderweg zijn, langzaam minder bekend worden voor hen. Daarom proberen we regelmatig even contact te hebben. Soms is het maar kort, even kijken hoe het gaat en horen wat ze die dag hebben gedaan.

En het mooie is dat je merkt dat kinderen daar toch ook aan wennen. Oma en opa wonen dan misschien in een camper en zijn niet altijd in de buurt, maar we zijn er wel.

En als we dan weer in Nederland zijn, krijgen we gelukkig nog steeds heerlijke knuffels. Dan voelen we weer even heel duidelijk: we zijn misschien vaak onderweg, maar we blijven gewoon opa en oma.

Voorlezen vanuit de camper

Iets wat we ook graag willen gaan doen, is online voorlezen.

Daarom heb ik in de camper hetzelfde boek als de jongste kleinkinderen thuis hebben. Zo kunnen we, ook als we ver weg zijn, toch een verhaaltje voorlezen.

Ik vind dat eigenlijk wel een mooi idee. Oma zit misschien ergens in Italië, Spanje of een ander land in de camper, terwijl de kleinkinderen thuis lekker luisteren naar hetzelfde boek.

Afstand wordt dan ineens een stuk minder groot.

WhatsApp is voor ons onmisbaar

Naast beeldbellen gebruiken we natuurlijk ontzettend veel WhatsApp.

Met vrienden en familie, maar ook met nieuwe mensen die we onderweg tegenkomen.

Dat is misschien wel een van de leuke dingen van ons leven als campernomaden. Je ontmoet onderweg mensen met wie het meteen klikt. Soms sta je een paar dagen naast elkaar, drink je een kop koffie of een wijntje, deel je verhalen en denk je: wat jammer dat we straks weer ieder een andere kant op gaan.

Vroeger zou zo'n contact misschien langzaam verdwijnen.

Nu wissel je telefoonnummers uit en blijf je gewoon contact houden. Via WhatsApp zie je waar iedereen uithangt, wat ze meemaken en soms kom je elkaar later gewoon weer ergens tegen.

We hebben inmiddels mensen ontmoet die we regelmatig weer zien. Soms gepland en soms puur toevallig, omdat onze routes elkaar opnieuw kruisen.

Dat blijft toch bijzonder.

We zijn ook regelmatig weer in Nederland

Veel mensen denken misschien dat we permanent op reis zijn en nooit meer in Nederland komen.

Maar dat is helemaal niet zo.

We zijn regelmatig een tijdje terug in Nederland. En dan proberen we natuurlijk zoveel mogelijk mensen te zien. Soms betekent dat dat we in een paar weken tijd heel veel bezoekjes achter elkaar plannen.

De ene dag familie, de volgende dag vrienden, daarna weer bij de kinderen of oude buurtjes langs.

Het zijn soms drukke weken, maar voor ons is dat ook een belangrijk onderdeel van ons leven als campernomaden.

Want contact onderhouden doe je niet alleen via een scherm.

Even samen koffie drinken, elkaar in het echt zien, bijkletsen en natuurlijk die knuffels krijgen van de kleinkinderen… daar kan geen beeldscherm tegenop.

Ver weg, maar niet verdwenen

Ons leven is veranderd sinds we in de camper wonen.

We zien familie en vrienden niet meer zomaar tussendoor. We kunnen niet even spontaan aanbellen of zeggen: “Zullen we vanavond gezellig samen eten?”

Maar we hebben andere manieren gevonden.

We beeldbellen, appen, sturen kaartjes, zingen voor verjaardagen en blijven betrokken bij wat er thuis gebeurt. En als we weer in Nederland zijn, maken we bewust tijd om iedereen te zien.

Misschien is dat wel het belangrijkste: contact onderhouden gaat niet vanzelf, zeker niet als je een leven leidt waarbij je vaak onderweg bent.

Maar als beide kanten moeite blijven doen, hoeft afstand helemaal niet te betekenen dat je elkaar kwijtraakt.

Wij wonen misschien in een camper en zijn regelmatig ver van iedereen vandaan.

Maar de mensen die belangrijk voor ons zijn, reizen eigenlijk gewoon een beetje met ons mee. 

Via social media kunnen mensen met ons meereizen

Ook social media speelt een grote rol in het contact houden met de mensen thuis.

Bijna elke dag plaats ik wel een berichtje. Soms over waar we zijn, soms over wat we die dag hebben meegemaakt en soms gewoon over iets leuks of bijzonders dat onderweg gebeurt.

Zo kunnen familie, vrienden en andere mensen die ons volgen toch een beetje met ons meereizen. Ze zien waar we zijn en wat we doen, ook als we elkaar een tijdje niet persoonlijk spreken.

Via onze website deel ik daarnaast uitgebreidere verhalen over ons leven als campernomaden. Daar kunnen mensen teruglezen waar we zijn geweest en wat we allemaal meemaken. Ook delen we lekkere recepten die we nog wel eens maken en blogs over ons leven.

Het leuke is dat er dan vaak weer reacties komen. Een berichtje, een vraag of gewoon iemand die zegt dat hij of zij het leuk vindt om met ons mee te reizen.

Op die manier voelt het soms alsof we helemaal niet zo ver weg zijn.

Want ook al zitten wij ergens met onze camper in een ander land, de mensen thuis kunnen toch even meekijken. En dat maakt de afstand weer een stukje kleiner.