23 januari 2026

Tussen bezoekjes, zee en waslijnen

De dagen vliegen voorbij zonder dat we heel erg veel hebben gedaan. Maandagavond zijn we op visite geweest bij Ron zijn schoonzus en hebben daar ook overnacht. Ze had heerlijk gekookt en we hebben fijn bijgepraat over vroeger en nu. Die avond begon het te regenen en het zou ook flink gaan waaien. We hebben met de camper naast de muur van haar terrein geslapen en dat voelde veilig en beschut.

De volgende ochtend hebben we samen nog een bakkie gedaan en zijn daarna weer verder gegaan. Het was een hele gezellige avond en eentje om met een goed gevoel op terug te kijken.

Dinsdagmiddag zijn we richting Moraira gereden en hebben daar vlak bij de zee gestaan. Niet op een officiële camperplek, maar op een parkeerplaats naast een appartementencomplex. Op veel plekken mag je tegenwoordig niet meer met een camper staan, maar hier stond nog geen verbodsbord, dus zijn we er gaan staan. Tussen de buien door hebben we met de hondjes langs het strand en door het plaatsje gelopen. Moraira bleek toch niet helemaal ons ding: erg druk en veel auto’s die af en aan reden. Na één nacht zijn we daarom weer vertrokken.

We zijn teruggegaan naar Sanet y Negrals en hebben daar weer op de parkeerplaats gestaan. Ik mocht daar wassen bij een vrouw met wie we eerder al kennis hadden gemaakt, zo fijn dat dat kan. De was hangt nog te drogen. Diezelfde avond zijn we richting de zee gegaan en hebben daar overnacht op een grote parkeerplaats beneden in het dorp. Alles was dichtbij: een plek voor een bakje koffie, een bakker en een kleine kruidenier.

Aan het einde van de middag, toen de was draaide en later hing te drogen, zijn we dus richting zee gegaan. Alleen merkten we dat de accu bijna leeg was, dus morgen moeten we toch weer een plek zoeken waar we stroom hebben.

Vanmorgen kregen we nog gezellig visite aan zee en inmiddels staan we weer op een plek in een dorp waar we electra hebben. We hadden nog wat muntjes over van een eerdere keer hier en ik hoop morgen alles weer op orde te hebben, zodat we weer verder kunnen reizen. Al vinden we deze omgeving zó fijn, dat we waarschijnlijk nog niet echt verder trekken, maar gewoon lekker hier blijven genieten.

18 januari 2026

Regen, spelletjes en een uurtje zon

Zondag was een echte regendag en ook nog eens koud. Na een kleine wandeling zijn we gauw weer terug de camper in gegaan. Kacheltje aan en lekker binnen blijven.

Toen later op de dag toch even de zon doorkwam, zijn we het dorp ingelopen. We vonden een terrasje in de zon, gewoon tussen een paar auto’s op de parkeerplaats, maar ach… we konden toch nog een uurtje genieten. We namen lekkere Spaanse gehaktballetjes en een glaasje bier. Heerlijk. Zodra de zon weer weg was, zijn we snel teruggelopen naar de camper.

Binnen hebben we spelletjes gedaan: dammen en keer op keer. Helaas won Ron élke keer, dus uiteindelijk zijn we maar gestopt . Daarna nog even de toilet geleegd en het grijze water weggebracht. Ron zat wat te neuzen op internet en ik ben verder gegaan met breien.

Door het regenachtige weer viel de avond snel. De luikjes gingen weer dicht en zo sloten we deze rustige zondag af.

17 januari 2026

Wandelen in de bergen van Tabena

Vandaag blijven we op dezelfde plek in de bergen bij het plaatsje Tabena. Gedeeltelijk vanwege de regen, want zo staan we in een dorp met alles wat we nodig hebben. Zodra het droog wordt, wilen we een wandeling maken door de bergen.

De ochtend besteedden we aan ontbijt en een bezoekje aan de supermarkt, die een stukje naar beneden ligt. Daarna moest de steile weg weer op, en dat voel je direct in je kuiten! Niet iets vergeten, want anders wordt het zwaar om alles weer omhoog te sjouwen.

Na de lunch was het droog, dus hebben we Quinty even laten plassen en zijn we met Silke de bergen ingegaan. Het was een pittige wandeling van zo’n 6,5 km. Het ging flink stijl omhoog en omlaag, dus onze kuitjes kregen een goede training. Sommige stukken waren glibberig van de klei, waardoor we stapvoets moesten lopen. Gelukkig volgde er later een stuk asfalt dat een stuk makkelijker liep.

Maar de uitzichten waren adembenemend. Tussen de bergen door vergeet je die glibberige stukken al snel weer. Silke genoot met volle teugen; ik denk dat ze wel 18 km heeft gelopen en gerend, vooral omdat ze een balletje vond en wilde spelen. Wat ons wel opviel waren enkele dumpplekken met bouwafval. Zo jammer dat mensen het niet gewoon wegbrengen waar het hoort.

Bij terugkomst was ik behoorlijk moe, gelukkig ging Ron koken en kon ik even zitten. Na het eten gingen de luikjes dicht en genoten we van een kop koffie. Zo kwam er een mooie, actieve dag in de bergen weer ten einde.

16 januari 2026

Rustig aan in Tabena

Helaas begint slecht slapen langzaam een beetje ons ritme te bepalen, dus we zijn vanmorgen nog niet helemaal uitgerust. Toch maar rustig opgestaan en de dag op gang gebracht.

We begonnen met een lekkere wandeling de berg op. Quinty had er wat moeite mee, dus af en toe moest ik haar even optillen. Ach, dat hoort erbij. Het uitzicht maakt het meer dan goed, en de frisse berglucht doet wonderen.

Verder hebben we het vandaag lekker rustig aan gedaan. Even rondneuzen op internet, een virtuele borrel met de kinderen gedaan en gezellig gekletst tijdens de lunch bij een restaurantje dat we lopend hebben bereikt.

In de middag zijn we richting een camperplek in Tabena gereden, speciaal voor mijn broer even vermeld: Park4Night 037XX. Hier kunnen we alles gratis doen: de wc legen, grijs water lozen en de stroom bijladen. Altijd fijn om alles weer op orde te hebben zodat we een poosje verder kunnen zonder zorgen.

15 januari 2026

Een rustige dag tussen de sinaasappelbomen

Vandaag zijn we op dezelfde plek gebleven, op een grote parkeerplaats in Sanet y Negrals. Een leuke en rustige plaats, maar toch met van alles in de buurt: een bakker, een winkeltje, restaurants en gezellige plekjes om koffie te drinken. Ook een openlucht zwembad en een padel baan. Het is hier heerlijk vertoeven.

Vanmiddag was het prachtig weer en besloten we een wandeling te maken door de sinaasappelboomgaard. Ook stonden er bomen vol mandarijnen en daar hebben we natuurlijk wat van geplukt. Ze waren ontzettend lekker. Zo’n wandeling is echt bijzonder; dat heb je in Nederland toch niet.

Gelukkig gaat het vandaag een stuk beter met Quinty en ze heeft gezellig mee gehobbeld. We doen het rustig aan, want we hebben allebei de afgelopen dagen slecht geslapen. Dan is zo’n relaxdagje precies wat je nodig hebt.

’s Avonds joeg Silke nog een klein hondje weg. Ron is er nog achteraan gegaan om te helpen zoeken en uiteindelijk is het hondje gelukkig weer gevonden. De dame van wie de hond was, vond het heel lief dat Ron meehielp. Echt noaberschap. Daarna gingen de luikjes weer dicht en keerde de rust terug in de camper.

14 januari 2026

Een lange nacht en een rustige ochtend

Afgelopen nacht was erg zwaar. Quinty was ziek en ik ben uiteindelijk zes keer naar buiten geweest omdat ze steeds liep te janken en haar behoefte moest doen. Dat was natuurlijk niet fijn, maar voor dat arme hondje was het nog veel sneuer.

Daardoor kwam de ochtend vandaag wat later op gang. Gelukkig scheelde dat, want het weer is ook wat bewolkt en vochtig. Uiteindelijk zijn we toch opgestaan en hebben we samen ontbeten. Ron heeft daarna de hondjes uitgelaten en wil straks nog gaan fietsen.

Ik blijf bij de hondjes, want vanmiddag heb ik samen met mijn oude buurtjes weer een gezellige crea bea middag gehouden online. Hondjes bij me en Ron aan het fietsen. Het was weer een gezellige babbelmiddag met zo nu en dan een steek breien en toen Ron weer terug kwam hebben we afgesloten en hebben we gekookt en nu gaan de luikjes weer dicht. Met het ruisen van de zee val je heerlijk in slaap. Oja einde van de middag zijn we nog naar het plaatsje Sanet Y Negrals gereden.

13 januari 2026

Vriendschap op de berg en slapen aan zee

Na een hele gezellige middag en avond op de berg in Monte Pego, waar we de vriendschap weer een stukje hebben verdiept, en onze buikjes heerlijk hebben gevuld (met dank aan Henk en Jeannet), begon de volgende ochtend rustig. We kregen zelfs nog een heerlijk ontbijtje voorgeschoteld, waarna het tijd was om weer verder te gaan.

Later die dag hadden we nog afgesproken met een andere vrouw die we vorig jaar ook al hadden ontmoet. Het was fijn om elkaar weer te zien, gezellig bij te praten en samen een bakkie te doen. Daarna zijn we nog naar een dorpje in de buurt gegaan, hebben daar wat rondgekeken en uiteindelijk lekker geluncht — of eigenlijk was het al bijna dinner.

Aan het einde van de dag zijn we weer doorgereden richting de zee, waar we een heerlijke plek hebben gevonden om te overnachten. We zijn best moe van alle gezelligheid en indrukken, dus de luikjes gaan dicht en ik denk dat we vanavond lekker vroeg ons bedje induiken. 

12 januari 2026

Van kippen, koopjes en keuzes maken

Wakker worden met een kip naast de camper, heel landelijk, maar niet heel handig met Silke. Die heb ik maar aan de riem meegenomen en zo zijn we over het smalle weggetje tussen de fruitboomgaarden gaan wandelen. Nadat ze alles hadden gedaan, zijn we teruggelopen naar de camper. De kip was inmiddels verdwenen.

Daarna lekker gedoucht in de badkamer van deze camperplek en afgewassen bij de douche en het toilet. Dat is toch wel handig, even wat meer ruimte. Vervolgens de camper weer rijklaar gemaakt en op naar de winkels.

Volgens iemand met wie we in gesprek raakten, moesten we naar Centro Comercial Portal de la Marina. Dat zou the place to be zijn. En dat klopte helemaal. Supermarkten, kledingzaken, eetgelegenheden, een telefoonwinkel… eigenlijk te veel om op te noemen. We hebben daar de ochtend en een stukje middag doorgebracht en zijn teruggekomen met wat shirts en broeken.

Maar afspraak is afspraak: twee broeken erin, twee eruit. Ik had nog twee joggingbroeken, dus hoppa… weg ermee. Anders raakt de camper zo snel overvol.

Nu zitten we nog even op een parkeerplaats en straks rijden we door naar Montenegro om gezellig bij te praten met vrienden

11 januari 2026

Vanmorgen weer gezellig elkaar wakker gemaakt met het liedje van Nana Mouskouri , Gutenmorgen sonnenshein. elke keer weer moeten we lachen hierom en dan overleggen heerlijk in bedje wat de plannen voor vandaag zijn. 

1. plek zoeken waar we aan de stroom kunnen

2. kleding wassen

3. lunchen waar? werd een vreetschuur waar ook sushi kunt krijgen.

Maar eerst even lekker ontbijten en hondjes uitlaten. Daarna nog even genieten van het strand. onze volgende plaats waar we gaan staan is in een sinaasappel/ manderijnen boerderij. Daar kun je douchen en electra krijgen. Gebeld en we zijn welkom dus 1 is gelukt. tussen de middag lekker geluncht bij de all you can eat. Gelukkig zijn er een heleboel gezonde dingen die je daar ook kunt krijgen. dus punt 3 is ook gelukt,

We zijn beland op de plek waar we vannacht kunnen overnachten. Even ter info voor mijn broertje: het is plek 03760 van Park4Night bij Ondara. We hebben nog lekker wat mandarijnen gesnoept en nu het weer begint af te koelen, gaan de luikjes weer dicht. Helaas geen zee geluiden.

 

 

10 januari 2026

 Een rustige dag aan zee

Vanmorgen hebben we de dag rustig laten beginnen. Eerst de hondjes uitgelaten langs de zee, daarna ontbeten en samen besproken wat we vandaag zouden gaan doen.

Eerst een douche, want ik had een vet bosje haar. Wassen aan de wasbak gaat prima, maar haren wassen doe ik toch liever onder de douche. Daarna zijn we weer verder gereden, omdat we opnieuw stroom nodig hebben.

We zijn naar een plek gereden waar we vaker hebben gestaan, tussen Oliva en Dénia. Gevonden via Park4Night: 03779 (even vermeld voor mijn broertje 😉). Hier kunnen we nog een nacht zonder stroom staan en toch volop genieten van de zee.

’s Middags kon Ron lekker buiten koken. Het werd een risotto met paddenstoelen. Hij was meteen een attractie voor mensen die langsliepen; leuke reacties over hoe lekker het rook.

Toen alles weer was opgeruimd, hebben we nog een wandeling naar de supermarkt gemaakt, want het brood was op. Zelf brood maken vonden we op dit moment jammer van de elektra, die nu net genoeg is.

We hebben heerlijk terug langs het strand gelopen en genoten van het zonnetje. Tegen het einde van de middag werd het te koel om buiten te blijven zitten en zijn we weer naar binnen gegaan. Eerst nog even met de deur open, maar toen het echt fris werd, gingen de deur en de luikjes weer dicht.

9 januari 2026


Terug aan zee

Onze dag is weer begonnen met een wandeling van 3 km. Heerlijk wakker worden met het zonnetje in ons gezicht. Daarna hebben we in de buitenlucht ontbeten, met een kopje koffie erbij, en kon onze dag van start.

Wat zijn onze plannen voor vandaag? Eerst water aanvullen, dat kon gelukkig in het dorp zelf bij een waterpunt. Daarna moest de wc geleegd worden. Via Park4Night vonden we een gratis plek vlak bij de grote weg. Er waren ook plekken om overnachten, en het stond er vol met campers. Het is vlak bij een stad, maar wij vonden het een verschrikkelijke plek. Dus wc geleegd en gauw weer door. Daarna kwamen we langs een tankstation die zo goedkoop was dat we wel moesten tanken, zie foto.

Ons doel is weer aan zee staan. De plek waar we eind vorig jaar stonden, staat nog op ons netvlies, en daar willen we nu naar toe, dicht bij het plaatsje Nules, maar dan aan de zee. Hier blijven we vannacht staan. Alleen zijn we dit keer niet de enigen; er staan nu vijf campers.

Onze lunch was dit keer lekkere pannenkoeken met spek. Ron maakte er een showtje van.

We hebben net een vrijdagmiddagborrel genomen met lekkere hapjes en genieten nog buiten in korte broek van de zon.

8 januari 2026

Vanmorgen werden we wakker met alleen het ruizen van de zee op de achtergrond. Zo heerlijk rustgevend. We zijn samen rustig wakker geworden en hebben daarna onze kleren aangetrokken om vóór het ontbijt en de koffie een paar kilometer met de hondjes te wandelen. Dat maakt je meteen goed wakker.

De winterjas hebben we gisteren al opgeborgen en tijdens de wandeling was het zo lekker dat zelfs de zomerjas uit kon. Terug bij de camper hebben we buiten ontbeten, met de zon op ons gezicht. Wat een heerlijke ervaring weer.

Daarna ben ik naar binnen gegaan en heb ik de camper eens goed onder handen genomen. Alles eruit, inclusief het beddengoed, en dat buiten over het hekje gehangen waar we achter staan. Het toilet, de koelkast en de keuken schoongemaakt en ook de vloer grondig aangepakt. Daarna alles weer netjes teruggelegd.

Voor de lunch heb ik een muffin gebakken met blauwe bessen, banaan, eieren, bloem, avocado en noten. Het was een gok of het zou smaken, maar hij was echt verrassend lekker. Dus we hebben er allebei meteen twee genomen.

Na de lunch zijn we naar het dorp gelopen. Als beloning voor de wandeling hebben we op een terras aan zee een drankje gedaan. Daarna weer terug naar de camper. Ron is begonnen met koken voor het avondeten en ik heb huiswerk gemaakt voor mijn opleiding en dat ook meteen opgestuurd om na te laten kijken.

Nu zijn de luikjes weer gesloten, ons eten zit in de buik en we genieten na van deze mooie, zonnige dag. De plannen voor morgen zijn ook alweer gemaakt: we zakken nog een stukje verder langs de kust.

7 januari 2026

Van kou en wind naar zee en zachtere nachten

Vanmorgen zijn we eerst samen even gaan kijken waar we nu eigenlijk terecht waren gekomen. Warm aangekleed en met de hondjes naar buiten. Brrrr… het was nog flink koud door de harde wind. Die wind heeft me vannacht ook wakker gehouden; het leek wel alsof we in een bootje op het water lagen. Uiteindelijk ben ik pas rond een uur of drie weer in slaap gevallen.

We zijn met de hondjes het dorp (of misschien de stad) ingelopen en kwamen langs een kleine groenteboer. Daar hebben we wat fruit en groente gekocht. Daarna op zoek naar een bakker. Die bleek iets verderop te zitten, in de vorm van een kleine supermarkt een brood.

Toen snel weer terug naar de camper. Ontbijten en daarna meteen doorrijden. Ons doel was Les Cases d’Alcanar. Rond half drie kwamen we daar aan en zijn we gelijk ergens gaan eten. Na zo’n licht ontbijtje waren we daar ook wel aan toe. Ron mocht kiezen, want hij was vandaag “de koning” in verband met Driekoningen. Het werden vijf verschillende soorten vis in tapasvorm. Heel lekker, al vond ik de garnalen toch echt het lekkerst.

Daarna zijn we op zoek gegaan naar een wasstraat voor de camper. Die zat nog helemaal onder de pekel en om de bodem en lak te beschermen moest dat er echt zo snel mogelijk af. Gelukkig hebben we er uiteindelijk eentje gevonden, al moesten we eerst langs drie wasstraten die helaas te laag waren.

Nu staan we weer op dezelfde plek waar we al vaker hebben gestaan: net buiten het dorp, dicht bij de zee. En het mooiste van alles: vannacht gaat het niet meer vriezen. Het wordt zo’n 10 graden. Dus geen kachel aan vannacht. Luikjes dicht en lekker onze cocon in.

Dit is in de buurt van Alcanar. nummer 43530.

6 januari 2026

Op weg naar de warmte

Vanmorgen zijn we op tijd opgestaan, omdat we zo snel mogelijk naar het zuiden willen, waar de temperatuur weer boven nul is. Helaas hebben we vannacht, door de kou, al ons water verloren. Dit is een beveiliging in de camper die in werking treedt bij strenge vorst. Het was vannacht maar liefst -9 graden op de plek waar we stonden. Best balen.

Gelukkig hadden we nog een paar flessen water uit Spanje, waardoor we toch onze tanden konden poetsen en een kopje koffie konden zetten. Op de plek waar we stonden was op dit moment geen water verkrijgbaar, dus het was duidelijk: doorrijden naar het zuiden is echt nodig.

Na een bezoek aan de bakker en het uitlaten van de hondjes zijn we richting het zuiden vertrokken. Op dit moment zijn we bij Lyon en eigenlijk willen we vandaag nog doorrijden tot in Spanje. We gaan kijken hoe ver we komen.

Het bezoek aan de bakker kreeg nog een grappig staartje. Bij de kassa kreeg ik een kroontje mee. Ik zei nog dat dat niet nodig was, maar de vrouw achter de toonbank zei iets in het Frans wat ik totaal niet begreep. Sterker nog: ik snapte er geen snars van. Dus het kroontje ging gewoon mee.

Later, toen we een stukje van de taart aten – het leek een soort gevulde koek, maar dan groter en met een pistachesmaak – zei Ron ineens:

“Wil je eens kijken wat dit is? Het lijkt wel een stukje van een kopje…”

Even schrokken we. We hadden zelfs al de gedachte om de bakker te bellen. Maar omdat het een klein pinguïntje leek en geen scherf, ben ik toch maar even gaan zoeken. Dus ja… ChatGPT geraadpleegd 😄

In Frankrijk zit er in zo’n taartje — de Galette des Rois — een “fève” verstopt. Dat is een klein porseleinen (vroeger een boon) figuurtje.

Wie het stukje met de fève krijgt, is voor die dag koning of koningin en mag een kroontje dragen 👑

 

Dat hoort bij Driekoningen (6 januari). Vaak:

 

  • wordt de galette in stukken gesneden,
  • kruipt het jongste kind onder tafel om te bepalen wie welk stuk krijgt (traditie),
  • en is degene met de fève “de baas” voor even — en moet soms de volgende galette betalen 😄

Leuk te weten voor de volgende keer dan zullen we wat voorzichtiger eten. We zijn doorgereden tot net over de grens in Spanje. We staan op een grote parkeerplaats in het dorp en dicht bij de snelweg Dit is in het plaatsje La Jonquera nummer 17700.

5 januari 2026

Weer onderweg – op naar nieuwe avonturen

Vandaag starten we onze reis weer echt. We hopen er opnieuw een mooie tocht van te maken. Eigenlijk zijn we gisterenavond al vertrokken. Eerst hebben we nog een uitzwaai-bbq gehad met de kinderen en twee van de kleinkinderen. Dat was erg gezellig.

Rond half acht ’s avonds zijn we, na het uitzwaaien, gaan rijden. Ons doel was om voorbij Keulen te komen. Tegen elf uur kwamen we aan op de plek die we hadden uitgezocht: een grote ruimte die ook als kermisplek wordt gebruikt, midden in het centrum van Euskirchen. Ondanks dat het zo centraal lag, was het ’s nachts heerlijk rustig.

Vanmorgen zijn we na het ontbijt weer verder gereden. Ons einddoel is niet voor vandaag, maar uiteindelijk willen we richting Valencia. Rond de middag zijn we langs de snelweg gestopt om samen een groente-omelet te eten en om de hondjes even uit te laten. Gelukkig is het droog en zijn de wegen schoon. Onderweg kwamen we voor het eerst een broertje van onze camper tegen dus daar nog gauw de achterkant op de foto gezet.

Ondertussen kregen we een berichtje van de kinderen dat er in Zwolle veel sneeuw is gevallen. Daardoor krijgen de kleinkinderen morgen sneeuwvrij op school. Niet alleen voor de kinderen fijn, maar ook voor de leerkrachten die naar school moeten komen.

Let op: sneeuw en gladheid

Vandaag heeft de sneeuwval in grote delen van het land voor gladde wegen gezorgd. Door de weersomstandigheden zijn op meerdere plaatsen scholen gesloten of eerder dichtgegaan. Ook het verkeer ondervindt hinder. Wij raden aan om, indien mogelijk, niet de weg op te gaan en extra voorzichtig te zijn.

We zijn doorgereden tot ongeveer vijf uur, toen het ineens erg mistig werd. Ondertussen ben ik op zoek gegaan naar een camperplek via Park4Night en vond er een dichtbij. Daar zijn we naartoe gegaan, midden in de mist. De parkeerkosten waren 6 euro, inclusief stroom, wat prettig is omdat het vannacht -9 graden wordt. Daarom hebben we de elektrische kachel alvast aangezet. speciaal voor mijn broertje dit was in het plaatsje Saulx nummer 70240.

Voor het avondeten heb ik eerst gekeken wat we in huis hadden. Er waren aardappels, bietjes en gehakt, dus het werd een simpele maaltijd: gekookte aardappelen met een Zweedse bietensalade en gehaktballetjes. Lekker gegeten en daarna de afwas gedaan.

Nu zitten we met een lekker bakje koffie en thee voor onze neus, de luikjes zijn dicht en we hebben het buitenkleed voor de camper gelegd. Ook de wintergordijnen zijn dicht, zodat het binnen lekker warm blijft. Want via de cabine gaat anders veel warmte verloren.